Blader hier door de recentste artikels van Fantômas.

Tederheid als oefening

De films van Hong Sang-soo laveren vaak tussen bedrieglijke eenvoud en meervoudig bedrog. Al is de kern steeds waarachtig. Zo ook in Nowhere to Lay My Eyes.

Show, don’t tell

Chronovisor, de debuutfilm van Kevin Walker en Jack Auen, haalt zijn titel bij een machine die naar verluidt het verleden zichtbaar maakt. Klinkt als cinema?

Weven met het verleden

Naar jaarlijkse gewoonte publiceert Fantômas tijdens Film Fest Gent eerste impressies over films die verder geen traditionele Belgische release krijgen. Memory van Vladlena Sandu bezweert ons nogmaals hoezeer film vandaag de herinneringen van gisteren en morgen vervlecht.

De bewaarder van het geheugen en het geheugen van de bewaarder

Autobiografische reflectie vormt het kloppend hart van het werk van documentarist Ross McElwee. Wat gebeurt er met hem, als maker en vader, als dat hart wordt verscheurd? Houdt film alles bij elkaar?

De penis en de vertelstem

Zeggen dat Sandra Hüller in Rose haar mannetje staat, wijst er vooral op hoe talige regels ons over gender laten denken. Hoewel Rose de spielerei vermijdt die ook in dergelijke uitspraken schuilt, werkt het stugge vasthouden aan biologische uiterlijkheden finaal als een doorn in het oog.

Fantômas is een platform voor onafhankelijke filmkritiek dat reflecteert op een verscheidenheid aan filmculturen in België en daarbuiten. Het is een plek om je te verwonderen en te verdiepen in de wereld van film, je te laten verrassen door nieuwe genres, vormen en contexten, en je te spiegelen aan interessante meningen en stemmen.

Volg mee

facebook | twitter | instagram