Het biografische succesverhaal is een lamlendig genre. Vindt Richard Linklater in song- en musicalschrijver Lorenz Hart (1895-1943) een geschikt ongeschikt personage om de valkuilen van de biopic te vermijden? En is het niet Hart zelf die het theater van de neergang inzet?

The Chronology of Water, het regiedebuut van Kristen Stewart, duikt gretig in de metaforen die water en zwemmen aanreiken voor traumaverwerking. Gaan zware thema’s eerder kopje onder in open water of komen ze aan de oppervlakte drijven in een afgemeten zwembad?

Na Ainda estou aqui van Walter Salles vorig jaar richt nu O agente secreto van Kleber Mendonça Filho de blik op het Braziliaanse dictatuursregime van de jaren zestig tot tachtig. Welk beeld beheerst echter de herinnering?

Net als dromen komen wonderlijke filmscènes nooit uit het niets. Als een ware fantast brengt Bi Gan met Resurrection een ode aan de magische constructie van verbeelding die cinema is.

Veertig jaar na de initiële release verschijnt Angel’s Egg in een gerestaureerde versie “voor het eerst” in de bioscoop. Al was in deze sluimervertelling van Mamoru Oshii tijd altijd al fluïde en blijken verhaalversies nog steeds verweven.